Kendi Genlerini Hackleyen Deniz Canlısı!
Kalamarlar, kendi RNA'larını düzenleyebilen yani genetik bilgilerini "yeniden yazabilen" canlılardır. Diğer canlılarda genetik bilgi DNA'dan RNA'ya sonra da proteine aktarılırken kalamarlar RNA üzerinde değişiklikler yaparak aynı genlerden farklı proteinler üretebilirler. Bu sayede sıcaklık, basınç veya çevre koşulları değişse bile sinir sistemlerini ve kaslarını hızla uyarlayabilirler. Yani kalamarlar, denizin derinliklerinde hayatta kalmak için kendi genetik "kodlarını" gerçek zamanlı olarak düzenleyebilen mucizevi canlılardır.
DNA'nın Sessiz Tanıkları: Ölü Genler
Memelilerin DNA'sında, bir zamanlar çalışan ama artık kullanılmayan, işlevsiz "ölü genler" bulunur. Bilim insanları bu genlere pseudogen adını verir çünkü artık işlevsiz olsalar da, geçmişte hangi özelliklerin önemli olduğunu gösterirler. Örneğin insanların çoğu, bir zamanlar koku almakta çok etkili olan genlerin bozulmuş hâllerini hâlâ taşırlar. Balinalar ve yunuslar da su altında yaşamaya uyum sağlarken, tat ve koku genlerinin çoğunu kaybetmişlerdir. Yani ölü genler, canlıların DNA'sında gizlenmiş evrimsel tarihin sessiz tanıklarıdır.
DNA'mızda Gizlenen Eski Virüsler!
İnsan genomunun yaklaşık %8'i, milyonlarca yıl önce atalarımızın hücrelerine bulaşan virüslerin genetik kalıntılarından oluşur. Bu endogenous retrovirüsler, DNA'mıza yerleşip kalıcı hâle gelmiştir. Çoğu artık işlevsizdir ancak bazıları genlerin ne zaman aktif olacağını kontrol eder veya bağışıklık sistemine katkı sağlar. Hatta plasenta oluşumunda görev alan bazı genlerin kökeni bile bu eski virüslerden gelir. Yani genomumuz, aslında evrimsel açıdan sessiz bir virüs arşividir.
